فضای مجازی؛ تجربه تلخ سه نسل

از میان رفتن حریم خصوصی، دسترسی همه افراد به اطلاعات در فضای مجازی و ذخیره اطلاعات برای مدت های طولانی در این فضا از ویژگی های دنیایی است که با افکار نسل کهنسال و میانسال جامعه سازگار نیست و آنها نسبت به این فضای ناشناخته مشکوک و بدگمان هستند و به سختی با آن ارتباط برقرار می کنند.

آنچه در ایران به شکلی اغراق شده در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی قابل مشاهده است، امکان پنهان بودن هویت واقعی افراد در این فضاست. کاربران در این فضا هویت خود را باز تعریف می­کنند. فضای مجازی این فرصت را به افراد می­دهد که در خرده فرهنگ های مجازی عضویت داشته باشند و هویت شکل گرفته افراد در این محیط به شدت فریبنده و انعطاف پذیر به نظر می رسد. آنها در این فضا، آنچه را که نمی توانند در دنیای واقعی و در ارتباط مستقیم بیان کنند و بروز بدهند، آشکار می کنند. آنچه در گفته های بازیگران از سه نسل متفاوت پررنگ تر است، تجربه تلخی است که آنها به دلیل شهرت و توجه عامه مردم به آنها در شبکه های اجتماعی خود و هنرمندان دیگر مشاهده کرده اند؛ وجود افرادی با هویت نامعلوم که باعث آزار آنها و دوستان شان در فضای مجازی می شود و سبب دلگیر شدن این چهره ها از تهدیدها، کنجکاوی های بیمارگونه، تهمت ها و مسائلی از این دست می شود.

به نظر می آید این رویداد بیشتر از آن که مرتبط با ویژگی های شبکه اجتماعی باشد، آشکار شدن ویژگی های اخلاقی و تضاد شخصیتی کاربران در ایران باشد میان آنچه در دنیای واقعی هستند و تفاوت شدید آن با هویت باز تعریف شده اشان در فضای مجازی.

باید پذیرفت که هر یک از ما هر روزه از امکانات و مزایای فضای مجازی در زندگی روزمره خود استفاده می کنیم، آموزش استفاده صحیح از این فضا و فرصت، توسط نهادهای رسمی می تواند به کمرنگ شدن بخش های آزار دهنده فضای مجازی کمک کند و نخستین قدم در این راه، به رسمیت شناختن شبکه های اجتماعی و استفاده افراد جامعه به صورت غیر پنهانی از فضاهای مجازی است.

/ 0 نظر / 12 بازدید